آتش‌سوزی‌های پلیمری و تاثیر مراحل تخریب پلیمر بر رفتارهای بعدی کند کننده شعله

یک حریق پلیمری با محصولات گرماکافت قابل احتراق که از سطح پلیمر خارج می‌شوند، ​تغذیه می‌شود. زیرا گرما از شعله در تماس با سطح پلیمری هدایت میشود و از شعله ، پخش میشود. مورد دومی ، دلیل قابل‌توجه گسترش شعله است و این فرآیند با تکنیک کالریمتر مخروط (‏ISO ۵۵۶۰، ۱۹۹۰)‏مدل‌سازی می‌شود. اکسیژن مورد نیاز برای پایداری احتراق شعله از هوای محیط اطراف دریافت می‌شود. ذرات جامد مختلف از شعله به صورت دود فرار می‌کنند که با آزادسازی گونه‌های گازی همراه است که برخی از آن‌ها می‌توانند سمی باشند. واکنش‌های تجزیه پلیمر در فاصله یک میلی متر یا بیشتر از سطح مشترک بین شعله و پلیمر جامد رخ می‌دهد. در اینجا، دما به اندازه کافی بالا است تا واکنش‌های تجزیه فاز متراکم رخ دهد. این شامل پلیمر و هر سیستم افزودنی شامل فرمولاسیون پلیمر است. گونه‌های فرار شکل‌گرفته از شعله فرار می‌کنند در حالی که گونه‌های سنگین‌تر برای انجام واکنش بیشتر باقی می‌مانند و ممکن است در نهایت تجزیه شوند و خاکستر آنها باقی بمانند. این جایی است که فرایند شیمیایی فاز فشرده قابل‌توجهی رخ می‌دهد. شکل ۱.۱ نمایشی از مناطق مختلف درگیر در گسترش آتش پلیمر در سطح پارچه با بافت افقی ، برای مثال، فرش را نشان می‌دهد. ​