انواع چسبهای نسوز استحکام دهنده

​سیستم‌های عایقکاری ممکن است با استفاده از چسب، یا استفاده از وسایل مکانیکی، و یا با ترکیبی از هر دو محکم شوند. چسبندگی چسب نسوز به نیروهای مولکولی بستگی دارد و از آنجا که سطوح در سیستم‌های عایق حرارتی اغلب خشن و نامنظم هستند، چسب نسوز مورد استفاده برای این سیستم‌ها نیاز به خواص ویژه پر کردن شکاف دارد. سازگاری چسبهای مقاوم دربرابر حرارت با سطوح درگیر نیز مهم است و مواد عایق ویژه ممکن است به چسب‌های خاصی نیاز داشته باشند. پرایمرهای مایع برای کمک به نفوذ و مرطوب شدن مورد نیاز می‌باشند، به خصوص زمانی که برای پیوند یا تحکیم سطوح قابل فرسایش لازم باشد.

​طبقه‌بندی براساس استفاده

مواد چسبنده ( چسب نسوز) برای استحکام عایق‌بندی می‌تواند به صورت زیر دسته بندی باشد:

​چسبهای اتصال دهنده ی عایقها :

 این چسبها برای محکم کردن مقاطع از پیش فرم داده شده، یا مواد عایق انعطاف‌پذیر برای خودشان و سازه‌هایی مانند تجهیزات و مجراها استفاده می‌شوند. به طور کلی مواد موجود در این گروه از سازگاری نسبتا بالایی برخوردار بوده و ویژگی‌های پر کنندگی فضای خالی مناسبی برخوردار هستند، یعنی ساختار مستحکمی دارند و دارای درصدبالایی از مواد جامد هستند ( جدول زیر را ببینید )

چسب‌های به اصطلاح شل کننده

این چسب های نسوز برای اتصال، سایز زدن و پوشش دادن پارچه‌های روکش دار بر روی بر روی لوله کشی و تجهیزات عایق شده استفاده می‌شوند. معمولا این دو امولسیون بر پایه پلی‌وینیل استات (‏PVA)‏و کوپلیمر PVA هستند. ​

این چسب ها (Adhesive یا ادهزیو) برای اتصال لمینت های انعطاف‌پذیر، فویل‌ها و فیلم پلاستیکی به عایق حرارتی و برای اتصال نقاط همپوشانی این مواد، به کار می‌روند. ​

ویژگی‌های کاربردی

ویژگی‌های مهمی که بر کاربرد تاثیر می‌گذارند عب​ارتند از:

​ساختار، برای مثال توانایی مقاومت در برابر لکه گذاری و غیره.

​سازگاری، برای مثال مناسب بودن برای برس زدن، اسپری کردن و غیره.

​پوشش دهی 

​محتوای محلول پوشش (‏که بر سهولت از دست رفتن آب یا حلال‌ها تاثیر می‌گذارد)‏

​درجه جذب با مواد عایق متخلخل سایر ویژگی‌هایی که احتمالا باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:

​ نقطه فلش (نقطه flash)

​سمی بودن

​محدوده دمایی و رطوبت (‏برای کاربرد)

طیف زمانهای چسبندگی

زمانهای استراحت 

پایداری در ذخیره

 احتمال حمله خورندگی

 خطر از حمله حلال‌ها (از دست دادن آهسته آب می‌تواند منجر به خوردگی شود؛ چسب‌های قلیایی مانند سیلیکات سدیم می‌توانند به آلومینیوم و الیاف شیشه حمله کنند؛ فوم‌های آلی، به ویژه پلی استایرن، مستعد حمله با حلال‌های خاص هستند.)‏ 

خواص سرویس

خواص موثر بر رفتار چسب پس از نصب به شرح زیر است:​

محدودیت‌های دمایی

 دماهای حدی وجود دارند که بین آن‌ها یک چسب نسوز بدون از دست دادن قابل‌توجه مقاومت پیوندی، موثر باقی می‌ماند. اکثر چسب های نسوز برای عایقهای حرارتی دارای محدودیت دمای سرویس در محدوده ۵۰ – تا ۱۲۰ – درجه سانتیگراد هستند، اگرچه بسیاری از ترکیبات عایق / چسب خاص را می توان در خارج از این محدوده استفاده کرد. 

قدرت چسبندگی

 به دلیل چگالی کلی پایین و پیوند سست بسیاری از مواد عایق، قدرت چسبندگی بالا معمولا مهم‌ترین نیاز نیست. با این حال، مقاومت چسب نسوز باید از مقاومت پیوستگی ماده عایق با یک حاشیه امن تحت تمام شرایط سرویس، بیشتر باشد. برای مواد با وزن مخصوص و استحکام بیشتر، چسب قوی‌تر مورد نیاز خواهد بود و این مواد باید برای تحمل وظایف مورد نیاز با حاشیه ایمنی مناسب، کافی باشند.

 مکانیزم پخت (Curing)

 چسب‌های مبتنی بر حلال

 مکانیزم پخت، توسط تبخیر حلال‌های آلی یا آبی یا جذب آب به درون توابع متخلخل، با تبخیر متعاقب آن اتفاق می افتد. 

چسب نسوز با عمل آوری شیمیایی

 گروهی از چسب های نسوزکه معمولا توسط یک فرآیند پیوند عرضی فعال شده شیمیایی تنظیم و تولید می‌شوند. چسب های مذاب داغ

 اینها به عنوان مایعات ویسکوز داغ به کار می‌روند و با انجماد در دمای محیط، یک پیوند تشکیل می‌دهند. ​​​​​​​​​

انواع چسب ها (Adhesive)

 در زیر لیستی از ادهزیوها تنها به عنوان راهنما آورده شده‌است. برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد خواص، به BS ۵۹۷۰ ارجاع داده شده‌است:

قیر

 رزین‌های اپوکسی

 لاستیک طبیعی

 لاستیک نئوپرن فنولیک 

لاستیک نیتریت فنولیک 

پلی‌وینیل‌استات

 لاستیک احیا شده

 لاستیک مبتنی بر میکس استایرین – بوتادین (‏SBR)

 ‏رزین‌های Alkyd 

لاستیک لاتکس/ سیمان هیدرولیک. ​

پلی‌اورتانها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *